ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/196

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

“ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਫ਼ਾਨੀ ਕੌਮ ਬਾਬਤ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆਖਿਆਂ ।” ਭਗਵਾਨ ਬਲੇ, “ਮੈਂ ਅਦਿਖ ਪੀੜੀਆਂ ਦਾ ਕਥਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਬੱਧਾਂ ਦਾ ਜਿਹੜੇ ਹੋ ਚੁਕੇ ਤੇ ਅਗੋਂ ਹੋਣਗੇ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਕੀਤਾ ਉਹ ਮੈਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹੁਣ ਹੋਇਆ, ਇਹੋ ਅਗੇ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਕਿ ਆਪਣੇ ਦਰਾਂ ਉਤੇ ਇਕ ਰਾਜਾ ਜੰਗੀ ਲਿਬਾਸ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਜੋਗੀਆ ਲੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦੇ ਨੂੰ: ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਤੇ ਸੈ-ਕਾਬੂ ਨਾਲ ਅਧਿਰਾਜਾਂ ਨਾਲੋਂ ਤਕੜਾ ਹੋਇਆ ਝੁਕੇ ਜਿਵੇਂ ਝੁਕਿਆ ਹਾਂ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਨਿਮਰ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਫਲ, ਜਿਹੜੀ ਉਹ ਕਮਾ ਕੇ ਲਿਆਇਆ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਅਤੇ ਧਰੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰੀਤ-ਕਰਜ਼ਾ ਉਸ ਦੇਣਾ ਹੈ: ਸੋ ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਹਾਜ਼ਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ । | ਤਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ: “ਕਿਹੜੀ ਦੌਲਤ ?” ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਸ਼ਾਹੀ ਹਥ ਫੜ ਲਿਆ: ਤੇ ਇਕ ਪਾਸੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦੀ, ਉਹਨਾਂ ਪੂਜਦਿਆਂ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਤੁਰਦੇ ਗਏ । ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤੀ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਚਾਰ ਚੰਗੀਆਂ ਸਚਿਆਈਆਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਸਾਰੀ ਅਕਲ ਨੂੰ, ਜੀਕਰ ਕੰਢੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ, ੧੭੦ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org