ਪੰਨਾ:ਕਿੱਕਰ ਸਿੰਘ.pdf/30

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


( ੨੫)


ਜਾਂਦੇ ਅਰ ਕਹਿਦੇ ਕਿ ਪੈਹਲਵਾਨ ਬੜਾ ਲੂਚਾ ਹੈ- ਜੋ
ਰਾਹ ਜਾਦਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲਕਦੀਆਂਲਾਹਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਭਾਈ
ਤੇਰਾ ਦਾਣਾ ਫਕਾ ਰੁਲਦਾ ਜਾਂਦਾ ਸੰਭਾਲ ਲੈ-
ਇਕ ਚਤ੍ਰ ਜਨਾਨੀ ਇਕ ਵਾਰੀ ਦੀ ਗਲ
ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਆਦਮੀ ਸਿਰ ਤੇ ਲਕੜੀਆਂ ਦਾ
ਭਾਰ ਚਾਈ ਸਦੇ ਆਪਣੀ ਜਨਾਨੀ ਦੇ ਜਾ
ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਸ ਦੀ ਇਸ ਕੁਝ ਸੰਦ੍ਰ ਸੀ ਪਰ ਉਹ ਆਪ
ਕੁਹਝਾ ਸੀ ਕਿਕਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਪੁਛਿਆ ਤੁਸੀ ਕਿਥੇ ਜਾ ਰਹੇ
ਹੋ- ਉਸ ਜਨਾਨੀ ਨੇ ਆਖਿਆ- ਵਕੀਲ ਕਰਨ ਕਿਕਰ
ਸਿੰਘ ਨੇ ਜਨਾਨੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੀ ਤੂੰ ਵਕੀਲ ਕਰੇਗੀ-
ਜਨਾਨੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀਏਸ ਰਮਜ਼ ਨੂੰ ਨਾਂ ਸਮਝਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ
ਹਾਂ ਮੈਵਕੀਲ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ ਕਿਕਰ ਸਿੰਘ ਨੇਵੇਰ
ਕਿਹਾ ਕਿਕੀ ਤੂੰ ਹੀ ਵਕੀਲ ਕੇਰੇਗੀ-ਭਾਵ ਵਕੀਲ ਨੂੰਪਤੀ
ਬਨਾਇਗੀ- ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹਾਂ ਮੈ ਹੀ ਕੀਤਾ ਕਰਦੀ
ਹਾਂ-ਪੈਹਲਵਾਨ ਨੇ ਪਛਿਆ ਇਹ ਤੇਰਾਂ ਕੀ ਲਗਦਾ
ਹੈ-ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਮੇਰਾ ਘਰ ਵਾਲਾ ਹੈ ਪੈਹਲਵਾਨ
ਨੇ ਕਿਹਾ ਤੂੰ ਤਾਂ ਵਕੀਲ ਕਰੇ ਗੀ ਇਹ ਕੀ ਕਰੇ
ਗਾ ਉਸ ਦੇ ਇਉ ਕਹਨ ਤੋ ਉਸਜਨਾਨੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲਗਾਕਿ
ਇਹ ਤਾਂ ਮਖੋਲ ਕਰਦਾ ਹੈ-ਟੁਰ ਪਏ-ਪਰ ਕਿਕਰ ਸਿੰਘ
ਨੇ ਜਾਨ ਲਗਿਆਂ ਉਸਦੇ ਆਦਮੀ ਦੀ ਤੈਹਮਤ ਖਿਚ
ਵੱਡੀ-ਅਰ ਉਹ ਸਰਮਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ਅਰ ਇਸਤ੍ਰੀ ਗਾਲੀ
ਮੰਦਾ ਕਢਿਆਂ ਅਰ ਰਾਹ ਪਈ ।।