ਪੰਨਾ:ਕਿੱਕਰ ਸਿੰਘ.pdf/33

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


(੨੮)


ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ-ਝਟ ਹਥ ਜੋੜ ਖਲਾ
ਹੋਗਿਆ ਅਰ ਉਨਾਂ ਮਾਈਆਂ ਥੀ ਖਿਮਾਂ ਮੰਗੀ-ਕਿਕਰ
ਸਿੰਘ ਦੀ ਏਸ ਹਦੀਨਗੀ ਥੀ ਜਟਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ ਨਰਮੀ
ਆ ਗਈ ਅਰ ਮੋਢਿਆਂ ਤੋਂ ਡਾਂਗਾਂ ਲਾ ਦਿਤੀਆਂ ਉਸ ਦਿਨ
ਬੀ ਲੈਕੇ ਕਿਕਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਯੋਗ ਮਖੋਲ ਤੇ ਠੱਠਾ ਕਰਨਾ
ਉੱਕਾ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ।

( ਕਿਕਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਮੌਤ )


ਕਿਕਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਮੌਤ ਭੀ ਇਕ ਸਿਖਿਆਦਾਇਕ
ਵਾਕਿਆ ਹੈ-ਉਸਨੇ ਆਪਣ ਮਰਨ ਥੀ ਇਕ ਸਾਲ
ਪਹਿਲਾਂ ਦਸ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਸਾਲ
ਮੇਰਾ ਅੰਤ ਦਾ ਸਾਲ ਹੈ-ਉਸਦੇ ਇਸ ਨਜਮ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ
ਮਖੌਲ ਵਿਚ ਉਡਾ ਦਿੱਤਾ-ਅਰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਐਡਾ
ਹੀ ਨਜ਼ਮੀ ਤੇ ਪੂਰਾ ਫਕੀਰ ਹੋਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੀ ਮੌਤ
ਦੇ ਦਿਹਾੜੇ ਭੀ ਦਸਨ ਲਗ ਪਿਆ ਹੈ- ਕਿਕਰ ਸਿੰਘ ਨੇ
ਕਿਹਾ ਭਾਈ ਫਕੀਰ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਫਕੀਰ ਸਾਈ ਮੀਹਾਂ ਸਾਹ
ਦਾ ਚੇਲਾ ਤਾਂ ਹਾਂ ਨਾਂ- ਖੈਰ ਗਲ ਆਈ ਗਈ ਹੋਈ
ਪਰ ਜਦੋਂ ਕਦੀ ਬੈਹਦਾ ਜਤਾ ਜਰੂਰ ਦੇਂਦਾ ਕਿ ਇਹ ਸਾਲ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਅੰਤ ਦਾ ਸਾਲ ਹੈ-ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਧੀ ਲਈ
ਇਹ ਦਲੀਲ ਦਸਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ
ਅਗੇ ਨਾਲੋਂ ਕਿਧਰੇ ਵਧਕੇ ਬਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਮਾਨੋ ਕਟਕ
ਦਾ ਬਲ ਹੈ-ਅਰ ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਮੌਤਦੀ ਨਸ਼ਾਨੀ ਹੈ--ਭਾਵੇ
ਲੋਕ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਬਲ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ, ਆਦ ਸਭਕੁਝ