ਪੰਨਾ:ਕੁਰਾਨ ਮਜੀਦ (1932).pdf/43

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਪਰ ੩ ਮੰਜ਼ਲ ੧ ਸੁਰਤ ਬਕਰ ੨ ४३ ( ਪਰ ਪ੍ਰਬਲ) ਹੈ ਅਰ ਅਗਾਸ ਤਥਾ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਛਾ ਉਸਨੂੰ ਥਕਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ ਅਰ ਉਹ(ਬੜਾ)ਊਚ ਤੇ ਊਚਾ(ਅਰ)ਮੂਚ ਤੇ ਮੁਚਾ ਹੈ॥੨੫੭॥ਦੀਨ ਵਿਚ ਜਬਰਦਸਤੀ ਦਾ ( ਕੋਈ ਕੰਮ ) ਨਹੀਂ ਗੁਮਰਾਈ ਨਾਲੋਂ ਸੁਧਰ ( ਅਰਥਾਤ ਸਿਖਿਆ ਵਖਰੀ) ਪਰਗਟ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਝੂਠਿਆਂ ਮਾਬੂਦਾਂ ਨੂੰ ਨਾਂ ਮੰਨੇ ਤਥਾ ਅੱਲਾ ਉੱਤੇ ਈਮਾਨ ਲੈ ਆਇਆ ਤਾਂ ਓਸ ਨੇ ਪੱਕੀ ਡੋਰ ਪਕੜ ਛੱਡੀ ਹੈ ਜੋ ਟੁੱਟਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਅੱਲਾ ਸੁਣਦਾ ਅਰ ( ਸਭ ਕੁਛ ) ਜਾਣਦਾ ਹੈ !! ੨੫੮ ਅੱਲਾ ਈਮਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਿਤਰ ( ਤਥਾ ਮਦਦਗਾਰ ) ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ( ਕੁਫਰ ਦੇ ) ਅੰਧੇਰੇ ਥੀਂ ਨਿਕਾਸ ਕੇ( ਈਮਾਨ ਦੇ) ਪਰਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਰ ਜੋ ਆਦਮੀ ( ਸੱਚੇ ਦੀਨ ਥੀਂ ) ਮੁਨਕਰ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਵਿਚ ਸ਼ੈਤਾਨ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ( ਈਮਾਨ ਦੀ ) ਰਸ਼ਨੀ ਵਿਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ( ਕੁਫਰ ਦੀਆਂ ) 1ਧੇਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧਕੇਲੀਦੇ ਹਨ ਏਹੋ ਲੋਗ ਨਾਰਕੀ ਹਨ ( ਅ ) ਸਦਾ ਨਰਕਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਰਹਿਣਗੇ ॥੨੫੬ ॥ ਰੁਕੂਹ ੩੪ ॥ (ਹੇ ਪੈਯੰਬਰ ) ਕੀ ਤੂੰ ਨੇ ਓਸ ਆਦਮੀ ਦੇ ( ਹਾਲ ਉਪਰ ) ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜੋ ਸਿਰਫ ਏਸ ਕਾਰਨ ਥੀਂ ਕਿ ਖੁਦਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੇ ਛਡਿਆ ਸੀ ( ਸ਼ੇਖੀ ਵਿਚ ਆਕੇ ) ਇਬਰਾਹੀਮ ਨਾਲ ਓਸ ਦੇ ਪਰਵਰਦਗਾਰ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿਚ ਲਗਾ ਤਰਕਾਂ ਵਿਤਰਕਾਂ ਕਰਨ ਜਦੋਂ ਇਬਰਾਹੀਮ ਨੇ ( ਓਸ ਨੂੰ ) ਕਹਿਆ ਕਿ ਮੇਰਾ ਪਰਵਰਦਿਗਾਰ ਤਾਂ ਸੋਈ ਹੈ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ) ਉਤਪਤ ਅਰ ਖੈ ਕਰਦਾ ਹੈ ( ਏਸ ਗਲੋਂ) ਉਹ ਲਗ ਆਖਣ ਕਿ ਮੈਂ ( ਭੀ ) ਉਤਪਤ ਅਰ ਖੈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਇਬਰਾਹੀਮ ਨੇ ਕਹਿਆ ਕਿ ( ਅੱਛਾ ) ਅੱਲਾ ਤਾਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਉਗਵਣ(ਪੂਰਬ)ਵਲੋਂ ਉਦੈ ਕਰਦਾ ਹੈ ਆਪ ਓਸ ਨੂੰ ਅਥਵਣ (ਪਛਮ) ਵਲੋਂ ਉਦੈ ਕਰੋ (ਤਾਂ ਜਾਣੀਏਏਸ ਗਲੋਂ ਉਹ ਕਾਫਰ ਹੱਕਾ ਬੱਕਾ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅੱਲਾ ਹਠ ਧਰਮੀ ਲੋਗਾਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਕਰਦਾ॥੨੬oll ਅਥਵਾ ਉਸ ਪੁਰਖ ਦੀ ਭਾਂਤ ਜੋ ਇਕ ਨਗਰੀ ਉਪਰ ( ਦੀ ਹੋ ਕੇ ) ਲੰਘਆ ਅਰ ਉਹ ਨਗਰੀ(ਐਸੀ ਉੱਜੜ ਥੇਹ ਸੀ)ਕਿ ਛੱਤਾਂ ਭੀ ਢਹਿ ਢੇਰੀ ਸਨ, ( ਦੇਖ ਕੇ ਹਰਾਨੀ ਨਾਲ ) ਲਗੇ ਆਖਣ ਕਿ ਅੱਲਾ ਏਸ (ਨਗਰੀ) ਨੂੰ ਏਸ ਦੇ ਮਰੇ (ਅਰਥਾਤ ਐਸੀ ਉੱਜੜ ਥੇਹ) ਹੋਈ ਪਿੱਛੋਂ ਕਿਸ ਤਰਹਾਂ ਸਜੀਵ ( ਅਰਥਾਤ ਅਬਾਦ ) ਕਰੇਗਾ ਏਸ ਬਾਰ ਥੀਂ ਅੱਲਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੌ ਬਰਸ ਤਕ ਮਾਰੀ ਰਖਿਆ ਅਤੇ ਫੇਰ ਸਜੀਵ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ( ਅਤੇ ) ਪੁਛਿਆ ਤੁਸੀਂ ( ਏਸ ਅਵਸਥਾ ਵਿਖੇ ) ਕਿਤਨਾ ਚਿਰ ਰਹੇ,ਕਹਿਆ ਇਕ ਦਿਨ ਰਿਹਿਆ ਹੋਵਾਂਗਾ ਅਥਵਾ ਇਕ ਦਿਨੋਂ ਭੀ ਘਟ ਫਰਮਾਇਆ ( ਨਹੀਂ)

Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org