ਪੰਨਾ:ਕੂਕਿਆਂ ਦੀ ਵਿਥਿਆ.pdf/293

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

२०४ ਭਾਈ ਰਾਮ ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ੩੬ ੧ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ਹੋਰ ਭਾਈ ਹਰੀ ਸਿੰਘ ਮਤਲਬ ਏਹ ਹੈ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਪਾਸ ਆਦਮੀ ਕੋਈ ਨਾ ਆਵੇ ॥ ਜੇ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਓਹੋ ਹੈ ਜੇੜਾ ਪਹਿਲਦ ਸਰ ਵਾਲੀ ਪੋਥੀ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਾ ਹੈ, “ਬਾਢੀ ਗੁਰੂ ਕਹੀਏ ਗਰ ਜੋਈ ਮੁਮਕਲਾ ਤੇ ਉਤਾਰ ਹੋਈ ਤਾਂ ਤੇ ਮੈਂ ਆਪੇ ਹੀ ਆਇ ਜਾਉਂਗਾ ਸ਼ਸ਼ ਨ । ਜੇ ਉ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੋ -.ਕੇ ਕਿਨੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ । ਤਾਂ ਅਨੇਕ ਖਾਨ ਮੇਰੇ ਜੇਸੇ, ਖੇਤੇ ਦੰਗੇ, ਦੇਸ ਵਿਚ ਹੈਨ, ਅਰ ਜੋ ਕਹੈ ਮੈਂ ਜਾਣਿਆ ਹੈ ਜੋ ਰਾਮ ਸਿੰਘ ਓਹੋ ਹੈ ਬਾਰਵੀਂ ਜਗਾ ਉ੩, ਤਾਂ ਓਹ ਮੇਰਾ ਬਚਨ ਮੰਨੇ ਜੋ ਮੈ ਹੁਕਮ ਦੇਣ। ਅਰ ਜੋ ਜਾਣਾਂ ਬਈ ਰਾਮ ਸਿੰਘ ਗੁਰੂ ਹੈ ਅਰ ਗੁਰੂ ਜਾਣ ਕੇ ਹੁਕਮ ਨਾ ਮੰਨਿਆਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਨਾ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਨਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਈ ਹੋਵੇ ਹਕਮ ਮੰਨੇ ਬਿਨਾਂ। ਅਰ ਜੋ ਜਾਣਿਆ ਓਹ ਨਹੀਂ ਰਾਮ ਸਿੰਘ ਜੋ ਬਾਡੀ ਸੂਤ ਕਹਾ ਹੈ ਤਾਂ ਫੇਰ ਕਾਸਨੂੰ ਔਣ ਏਥੇ, ਨਾਲੇ ਕੁਕਾ ਨਾਉ ਧਰਾਉਣਾਂ ਹੈ, ਬਦਨਾਮੀ ਝਲਣੀ ਹੈ ਸਾਰੇ ਮੁਲਖ ਦੀ ਹਕਮ ਜੋ ਕੋਈ ਪਛੇ ਤਾਂ ਹੁਕਮ ਏਹ ਮੰਨੇ ਮੇਰਾ ਜੋ ਮੈਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਮੈਂ ਲਿਖਾ ਹੈ । ਓਹ ਨਾ ਮੰਨਿਆ ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਏਥੇ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਕਈ ਬੇਰੀ ਆਵੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਛ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ, ਛੋਟਾ ਹੀ ਹੈ ਖਰਚ ਦਾ, ਖੇਚਲ ਦਾ 1 ਭਲਾ ਦੇਖੋ ਜੇ ਆਵੇ ਹੀ ਕੋਈ ਤਾਂ ਇਕ ਆਦਮੀ ਆਵੇ ਬਸ ਨੂੰ, ਛੇਤੀ ਆਵੇ ਤਾਂ ਦਸਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਨੂੰ ਆਵ, ਅਰ ਆਦਮੀ ਕੈਸਾ ਹੋਵੇ, ਅਵਾ ਲਿਖ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ । ਏਦ fuਛੇ ੨ ਜੋ ਛੇਤੀ ਚਿਠੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ · ਦਾ ਗੁਰੂ ਭਲਾ ਕਰੇ । ਅਰ ਬਾਤ ਭੀ ਮੇਰੀ ਉਤੇ ਪ੍ਰਤੀਤ ਰਖਣੀ ॥ ਜੋ ਜੋ ਹੁਕਮ ਦੇਉਂਗ Digitized by Panjab Digital Library | www.panjabdigilib.org