ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ
| ਬੁੱਢਾ: | ਬਾਹਰ ਜਾਂਦੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਨਹੀਂ ਉਸਨੂੰ। ਹਾਂ, ਰਾਤ ਜ਼ਰੂਰ ਦੇਖਿਆ ਸੀ। ਬੜੇ ਖ਼ਰਾਬ ਮੂਡ 'ਚ ਸੀ। |
| ਬੇਰੰਜਰ: | ਪਤਾ ਮੈਨੂੰ, ਕਾਹਤੋਂ; ਗ਼ਲਤੀ ਮੇਰੀ ਸੀ ਸਾਰੀ। |
| ਬੁੱਢਾ: | ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਤੁਹਾਨੂੰ। ਖੜਕਾਓ ਮੁੜ ਕੇ। |
| ਬੁੱਢੇ ਦੀ ਔਰਤ: | ਜੇਨ ! ਕਿਹਦੇ ਨਾਲ ਗੱਪਾਂ ਮਾਰੀ ਜਾਂਦਾ, ਜੇਨ! |
| ਬੇਰੰਜਰ: | (ਖੜਕਾਉਂਦਾ) ਜੇਨ। |
| ਬੁੱਢਾ: | (ਪਤਨੀ ਨੂੰ) ਇੱਕ ਮਿੰਟ। ਆ ਰਿਹਾਂ ਵਈ... ਓ ਹੋ (ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।) |
| ਜੇਨ: | (ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੇਟੇ ਲੇਟੇ ਹੀ, ਖੁਰਦਰੀ ਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ 'ਚ) ਕੀ ਹੈ ? |
| ਬੇਰੰਜਰ: | ਮੈਂ ਹਾਂ ਜੇਨ ! ਮੈਂ ਆਇਆਂ... |
| ਜੇਨ: | ਕੌਣ ? |
| ਬੇਰੰਜਰ: | ਮੈਂ ਹਾਂ, ਬੇਰੰਜਰ। ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਮੈਂ ! |
| ਜੇਨ: | ਓਹ ਤੇ ਤੂੰ ਏਂ, ਹੂੰ। ਆ ਜਾ ! |
| ਬੇਰੰਜਰ: | ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੈ ਅੰਦਰੋਂ। |
| ਜੇਨ: | ਓ ਇੱਕ ਮਿੰਟ, ਰੁਕ। (ਕਾਫ਼ੀ ਖ਼ਰਾਬ ਮੂਡ 'ਚ ਉੱਠਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਹਰੇ ਰੰਗ ਦਾ ਪਜਾਮਾ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਵਾਲ ਖਿੱਲਰੇ ਨੇ) ਆ ਰਿਹਾਂ.. ਬਸ.. (ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਕੰਬਲ 'ਚ ਜਾ ਵੜਦਾ ਹੈ।) ਆ ਜਾ। |
| ਬੇਰੰਜਰ: | (ਅੰਦਰ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ) ਹੈਲੋਂ ਜੇਨ! |
| ਜੇਨ: | ਕੀ ਟਾਈਮ ਹੋ ਗਿਆ ? ਦਫ਼ਤਰ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਤੂੰ ? |
| ਬੇਰੰਜਰ: | ਤੂੰ ਹਾਲੇ ਤਾਈਂ ਬਿਸਤਰੇ 'ਚ; ਤੂੰ ਦਫ਼ਤਰ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਇਸਲਈ...। ਸੌਰੀ, ਜੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰ ਰਿਹਾਂ। |
| ਜੇਨ: | (ਹਾਲੇ ਵੀ ਦੇਖ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਉਸ ਵੱਲ) ਨਹੀਂ, ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਬਸ ਤੇਰੀ ਅਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣੀ ਮੈਂ। |
| ਬੇਰੰਜਰ: | ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਤੇਰੀ ਅਵਾਜ਼ ਪਛਾਣ 'ਚ ਨਹੀਂ ਆਈ। |
| ਜੇਨ: | (ਬਿਨਾਂ ਦੇਖਿਆਂ) ਬਹਿ ਜਾ |
| ਬੇਰੰਜਰ: | ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਤੂੰ ? |
| (ਜੇਨ ਘੁਰ ਘੁਰ ਜਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।) |
| ਬੇਰੰਜਰ: | ਜੇਨ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਸਮਝਦੈਂ... ਐਵੇਂ ਬੇਵਕੂਫ਼ੀ ਸੀ ਮੇਰੀ, ਐਵੇਂ ਛੋਟੀ ਜਈ ਗੱਲ 'ਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਕੱਲ੍ਹ। |
| ਜੇਨ: | ਕਿਹੜੀ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ? |
| ਬੇਰੰਜਰ: | ਕੱਲ੍ਹ। |
68
