ਪੰਨਾ:ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ.pdf/39

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਅਸਲ ਵਿਚ ਇਸਤੂਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਵਾਹ ਵੀ ਤੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ, ਸਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖ਼ਿਆਲਾਂ ਦੀ ਤੇ ਭਾਵਾਂ ਦੀ ਸੋਈ ਕਿਦਾਂ ਹੋਵੇ । ਸਾਡੇ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਂ ਪੁਤਰ ਦੇ, ਭੈਣ ਭਰਾ ਦੇ, ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਦੇ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਦੇ ਸਬੰਧ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਐਸੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਵਿਚ ਇਸਤੂ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਸੋਝੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਮਾਂ ਪਤਰ ਲਈ ਤਾਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਡੂੰਘੇ ਭਾਵਾਂ ਤਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਬਿਲਕੁਲ ਹੀ ਅਸੰਭਵ ਹੈ, ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਤਾਂ ਕਹਿਣਾ ਹੀ ਕੀ, ਪਤਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਧੀਨਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਪ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨੋਂ ਰੋਕਦੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮਰਦ ਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੇ ਜਿਤਨੇ ਗੁੜੇ ਸੰਬੰਧ ਇਸ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਪਰ ਫੇਰ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਸਰੇ ਦੇ ਅੰਤ੍ਰੀਵ ਭਾਵਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ । ਭੈਣਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਤਾਂ ਨੀਚ ਉਚ ਦਾ ਖ਼ਿਆਲ ਇਕ ਦੂਸਰੇ ਨੂੰ ਨਖੇੜੀ ਰਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਵਿਤਕਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਭੈਣਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵੀ ਨਖੇੜੀ ਰਖਦਾ ਹੈ । ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀਆਂ ਵਿਚ ਤਾਂ ਐਸੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਸੋਝੀ ਹੋਣੀ ਹੀ ਅਸੰਭਵ ਹੈ । ਸੋ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਘੁੰਡੀ ਮਰਦ ਅਜ ਤਕ ਨਹੀਂ ਖੋਲ ਸਕੇ । ਅਸਲ ਵਿਚ ਅਸਾਂ ਇਸਤੀ ਨੂੰ ‘ਕਾਮ ਦੀ ਦੇਵੀ ਸਮਝ ਛਡਿਆ ਹੈ ਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਬਗ਼ੈਰ ‘ਕਾਮ ਵਾਸ਼ਨਾ’ ਤੋਂ ਅਨਭਵ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜਾਂ ਇਉਂ ਕਹਿ ਲਉ ਕਿ ਮਰਦ ਦੀ ਕਾਮ ਵਾਸ਼ਨਾ ਇਤਨੀ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਦੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ | ਬਸ ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਦੇ ਦਿਲ ਦੇ ਸਾਗਰ ਦੀ ਤਹਿ ਤਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ । ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਵਹਿਮ ਹੈ ਕਿ ਕੁੜੀ ਨੇ ਜਵਾਨੀ ਵਿਚ ਪੈਰ . ਧਰਿਆ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਝਟ ਤਿਲਕੀ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਜਾਂ ਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ