ਪੰਨਾ:ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ.pdf/62

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਸਾਂਭਣ ਦੀ ਇਹ ਹੀ ਜਾਚ ਸਿਖਾ ਰਹੇ ਹਾਂ ? ਕੀ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਬਾਲਾਂ ਤੇ ਐਨੀਆਂ ਆਸਾਂ ਰਖੀ ਬੈਠੇ ਹਾਂ ? ਕੀ ਇਹ ਬਾਲ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਆਗਿਆਕਾਰ ਪੁੱਤਰ ਧੀਆਂ ਹੋਣਗੇ ? ਕੀ ਇਹ ਹੀ ਬੱਚੇ ਬੁੱਢੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਗੇ ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੱਟ ਕੇ ਖੁਆਣਗੇ ? | ਅਫਸੋਸ ! ਅਸਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਅਮੋਲਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਕਦਰ ਨਾ ਪਾਈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗ ਬਨਾਣ ਦੀ ਸਾਨੂੰ ਜਾਚ ਨਾ ਆਈ । ਅਸਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਰਾ ਆਪਣਾ ਦਿਲ-ਪਰਚਾਵਾ ਤੇ ਘਰ ਦੀ ਰੋਣਕ ਹੀ ਸਮਝ ਛਡਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਖ਼ਿਆਲ ਨਾ ਆਇਆ ਕਿ ਇਹ ਹੀ ਬੱਚੇ ਦੇਸ ਦੀ ਤੇ ਕੌਮ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰਨਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੇ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਕਿਸ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਣਗੇ । ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਘਰ ਦਾ ਜੀਵਨ ਹੀ ਮਾਪਿਆਂ ਕੋਲੋਂ ਝਿੜਕਾਂ ਤੇ ਮਾਰਾਂ ਖਾਂਦਿਆਂ ਗੁਜ਼ਰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰਿਆਂ ਵੱਡਿਆਂ ਹੋ ਕੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ ? ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਵਕਤ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕੋਈ ਕੰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦੇ ਬਰਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਉਨਾਂ ਭਲਕੇ ਕੀ ਆਪਣਾ ਆਪ ਦਿਖਾਣਾ ਹੈ ? ਜਿਨਾਂ ਨੂੰ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਅਕਲ ਵਰਤਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਡੇ ਹੋ ਕੇ ਕੀ ਬਨਾਣਾ ਹੈ ? ਜਿਹੜੇ ਘਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਨਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਸਕੇ, ਉਨਾਂ ਦੀ ਕੀ ਦਲੇਰੀ ਪੈਣੀ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚ ਤੇ ਨਿਆਂ ਲਈ ਮਰ ਮਿਟਨ ? ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਅਸਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਸੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾਇਆ, ਉਨਾਂ ਬਾਹਰ ਆਪਣਾ ਸੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਿਥੇ, ਰਖਣਾ ਹੈ ? ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਸੀਂ ਘਰ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਾਹਰ ਕਿਸ ਕਦਰ ਕਰਨੀ ਹੈ ? ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਸ. ਵਿਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਕੀ ਆਸ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ? ਜਿਹੜੇ ਘਰ ‘ਭੈੜੇ ਹਨ ਉਹ