ਪੰਨਾ:ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਨੋਕ ਤੇ.pdf/101

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਇਹ ਏਥੇ ਖਲੋਣਾ ਤਾਂ ਇਕ ਪਾਸੇ, ਜੀਉਂਦਾ ਲੰਘਦਾ ਨਹੀਂ ਇਸ ਰਾਹ ਜਿਵੇਂ : ਦਸੋ ਕਿਸੇ ਦਾ ਕੀ ਵਿਗਾੜਦਾ ਸਾਂ, ਸਗੋਂ ਕੰਮ ਮੈਂ ਸੌ ਸਵਾਰਦਾ ਸਾਂ ! ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਤ ਵੇਲੇ ਜਾਣਾ ਨੌਕਰੀ ਤੇ, ਸੁਤੇ ਪਿਆਂ ਨੂੰ ਟੁੰਬ ਉਠਾਲਦਾ ਸਾਂ। ਸਤ ਵਜ ਜਾਂਦੇ ਸੁਤਿਆਂ ਵੀਰਨਾਂ ਨੂੰ, ਉਠੇ ਉਠਣ ਦੀਆਂ ਮੈਂ ਵਾਜਾਂ ਮਾਰਦਾ ਸਾਂ ! ਆਹ ਇਸ ਮੁਲੈਮ ਸਰੀਰ ਉਪਰ, ਚੋਟਾਂ ਕਈ ਮੈਂ ਪਿਆ ਸਹਾਰਦਾ ਸਾਂ । ਚੁਪ ਕਰ ਕੇ ਏਥੋਂ ਮੈਂ ਤੁਰ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਤੁਰਨ ਬਾਬਤ ਪੁਛੋ ਸ਼ਹਿਰੀਆਂ ਤੋਂ । ਕਈ ਪੜੇ ਅਨਪੜ ਜਗਦੀਸ਼ ਵਰਗੇ, ਲੇਟ ਹੋ ਗਏ ਜੋ ਕਚਹਿਰੀਆਂ ਤੋਂ। ਜਿਹੜਾ ਪੁਛਦਾ ਸੀ ਕਿਉਂ ਜੀ ਖੜਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਉਤਰ ਦੇਦਾ ਸਾਂ ਜਾ ਪੁਛੋ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ । ਪੁਛੋ ਓਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁਜੇ ਸਨ ਲੇਟ ਜਿਹੜੇ, ਜਿਵੇਂ ਓਹਨਾਂ ਦਾ ਬੋਲਿਆ ਜਰੀ ਜਾਵਾਂ । ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਨਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਦਾਤ ਹੁੰਦੀ, ਕਸਮ ਰਬ ਦੀ ਭੁੱਖਾ ਹੀ ਮਰੀ ਜਾਵਾਂ। -੯੭. Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org