ਪੰਨਾ:ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਨੋਕ ਤੇ.pdf/109

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਪਿਆ ਬੁੜਕ ਨਾ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇਸ਼ ਦਿਆਂ, ਖੂਨੀ ਵਾ ਵਰੋਲਿਆ ਪਲਦਿਆ ਵੇ । ਘੜੀ ਪਲਕ ਨੂੰ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਨਜ਼ਰ ਔਣਾ, ਚੌਥੇ ਪਹਿਰ ਪਰਛਾਵਿਆਂ ਢਲਦਿਆ ਵੇ । ਕਰਦਾ ਕੂਚ, ਤੂੰ ਹਿੰਦ ਸਰਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਮਠਾਂ ਮਟ ਪਰਾਹੁਣਿਆ ਪਲ ਦਿਆ ਵੇ ਤੇਲ ਮੁਕਿਆ ਤੇਰਾ ਵੀ ਦਿਸਦਾ ਏ, ਜੋਰ ਜ਼ੁਲਮ ਦੇ ਦੀਵਿਆ ਬਲ ਦਿਆ ਵੇ। ਤੇਰੇ ਜ਼ੁਲਮ ਦੀ ਲਾਟ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਹਿੰਦੀ, ਮਾਰ ਮਾਰ ਕੇ ਫੁਕਾਂ ਬੁਝਾ ਦਿਆਂਗੇ । ਝੜੀ ਲਾਕੇ 'ਵੀਰ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਦੀ, ਹਿੰਦ ਅਪਣੇ ਤਾਈਂ ਬਚਾ ਦਿਆਂਗੇ । ਅਨਹੋਣੀਆਂ ਕੇਲਿਆਂ ਚ ਕੰਡੇ ਕਿਸੇ ਬੀਜ ਰਖੇ ਚੰਦਰੇ ਨੇ, ਤੁਰੇ ਜਾਂਦੇ ਪਿੰਗਲੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਵੱਜ ਗਏ । ਕਾਗਤਾਂ ਦੀ ਬੇੜੀ ਅਤੇ ਬਾਂਦਰ ਮਲਾਹ ਹੋਇਆ. ਕੁੜੀ ਦੇ ਸਿੰਕ ਭੇੜ ਕਰਦਿਆਂ ਹੀ ਭੱਜ ਗਏ। ਡੱਡੂਆਂ ਦੀ ਪੂਛ ਨਾਲੋਂ ਵਾਲ ਕਟੇ ਘੁੱਗੀਆਂ ਨੇ, ਗਾਨੀਆਂ ਦੇ ਹਾਰ ਗਲ ਸੱਪਣੀ ਦੇ ਸੱਜ ਗਏ। ਸਾਨੂੰ ਜੋ ਫੁਟਾਣ ਵਾਲੇ ਧੂੰਏਂ ਦੇ ਵਰੋਲੇ ਵਾਂਗ, ਪਛਮ ਪਿਛਾੜੀ ਕਰ ਚੜ੍ਹਦਿਆਂ ਨੂੰ ਹੱਜ ਗਏ । -੧੦-- Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org