ਪੰਨਾ:ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਨੋਕ ਤੇ.pdf/88

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਕਲਗੀਧਰ ਦੇ ਉਪਕਾਰ ਕਿਵੇਂ ਲਿਖਾਂ ਉਪਕਾਰ ਦਸਮੇਸ਼ ਜੀ ਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਤਾਰਿਆ ਸੀ ਸਾਰੇ ਜੱਗ ਤਾਈਂ । ਛਟੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਮਾਰ ਬੁਝਾ ਦਿਤਾ, ਜ਼ੁਲਮ ਪਾਪ ਤੇ ਕਹਿਰ ਦੀ ਅੱਗ ਤਾਈਂ । ਦੇ ਕੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਅਮੋਲਕ ਦੀ ਬੂੰਦ ਸਾਨੂੰ, ਜੋਸ਼ ਬਖ਼ਸ਼ ਦਿਤਾ ਇਕ ਇਕ ਰਗ ਤਾਈਂ । ਪਕੜ ਹਥ ਤਲਵਾਰ ਸੀ ਰਾਹ ਪਾਇਆ | ਪੁਠੇ ਜਾ ਰਹੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਵਗ ਤਾਈਂ । ਜੇ ਕਰ ਕਲਗੀਧਰ ਨਾ ਸਾਰ ਲੈਂਦਾ, ਨਾ ਇਹ ਰੰਗ ਹੁੰਦੇ ਨਾ ਇਹ ਰਾਗ ਹੁੰਦੇ । ਜਗ-ਮਗ ਜਗ ਚੋਂ ਸਾਰੀ ਅਲੋਪ ਹੁੰਦੀ, ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਦੇ ਬੁਝੇ ਚਿਰਾਗ ਹੁੰਦੇ। ਕਲਗੀ ਵਾਲੜੇ ਨੀਲੇ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਤੱਕ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਚੰਦ ਤਾਰੇ ਸਾਰੇ ਲੁੱਕਦੇ ਹਨ ! ਸੋਹਣੀ ਤੇਜ ਕਟਾਰ ਦੀ ਧਾਰ ਅਗੇ, ਜ਼ਾਲਮ ਹੈ ਸਿਆਰੇ ਬੁਲ ਟੁੱਕਦੇ ਸਨ ? ਮਥੇ ਤਕਣ ਜੇ ਰਤੀ ਵੀ ਘੂਰ ਪਾ ਕੇ, ਥਰ ਥਰ ਕੰਬਦੇ ਲਹੁ ਭੀ ਸੁੱਕਦੇ ਸਨ । ਹੈਸੀ ਸ਼ਕਤ ਏਡੀ ਉਹਦੇ ਖਾਲਸੇ ਵਿਚ, ਜਾਨਾਂ ਤੀਕ ਨਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਰੁੱਕਦੇ ਸਨ । -੮੪ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org