ਪੰਨਾ:ਦੀਵਾਨ ਗੋਯਾ (ਜ਼ਿੰਦਗੀਨਾਮਾ).pdf/53

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਹ ਸਫ਼ਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ

(੩੯)

ਇਸ ਲਈ ਏਹ ਉਸ ਤੋਂ ਭੀ ਲੰਘ ਗਿਆ ਹੈ।

ਈਂ ਬੜਾਤੇ ਉਮਰ ਰਾ ਦਰਯਾਬ ਕੀ ਬਾਦੇ ਸਬਾ॥
ਅਜ਼ ਕੁਜਾ ਆਮਦ ਨ ਦਾਨਮ ਅਜ਼ ਕੁਜਾ ਖਾਹਦ ਗੁਜ਼ਸ੍ਤ॥

ਬਿਸਤੇ ਪੂੰਜੀ, ਮੂੜੀ। ਦਰਯਾਬ - ਪਕੜ। ਕੀਂ - ਜੋ ਏ। ਬਾਦੇ ਸਬਾ—ਸਵੇਰ ਦੀ ਹਵਾ। ਅਜ਼ ਕੁਜਾ - ਕਿਥੋਂ। ਆਮਦ-ਆਈ। ਦਾਨਮ-ਜਾਣਦਾ ਮੈਂ।

ਅਰਥ—ਇਸ ਉਮਰ ਦੀ ਪੂੰਜੀ ਨੂੰ ਪਕੜ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਏਹ ਸਵੇਰ ਦੀ ਹਵਾ (ਵਾਂਗੂੰ ਹੈ): ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਕਿਥੋਂ ਆਈ ਹੈ ਤੇ ਕਿਥੇ ਨੂੰ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।

ਬਾਦਸ਼ਾਹੀਏ ਦੀ ਜਹਾਂ ਜੁਜ਼ ਸ਼ੋਰੋ ਗ਼ੌਗ਼ਾ ਬੇਸ਼ ਨੇਸ੍ਤ॥
ਪੇਸ਼ ਦਰਵੇਸ਼ੇ ਕਿ ਓ ਅ ਮੁਦਾਅ ਖ਼ਾਹਦ ਗੁਜ਼ਸ੍ਤ॥

ਜੜਾਂ-ਹਨ, ਜਤ੩। ਸ਼ੋ] ਗੋਗਾ-ਰੌਲਾ-ਰੱਪਾ, ਡੰਡ-ਰੌਲਾ | ਬੇਸ਼-ਬਹੁਤਾ ਪੇਸ਼-ਅੱਟੀ, ਕੋਲ, ਸਾਹਮਣੇ। ਦਰਵੇਸ਼ੇ-ਫ਼ਕੀਰ ਦੇ। ਕਿ ਓ-ਜੇਹੜਾ ਕਿ॥ ਮੁੰਦਾਅ-ਕਾਮਨਾ, ਇਛਾ।

ਅਰਥ-ਇਸ ਜਗਤ ਦੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ, ਸ਼ੋਰ-ਸ਼ਰਾਬੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਹੋਰ) ਬਹੁਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਸ ਦਰਵੇਸ਼ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਜੇਹੜਾ ਕਿ ਕਾਮਨਾ ਤੋਂ ਲੰਘ ਗਿਆ ਹੈ।

ਭਾਵ--- ਜਿਸਦੀਆਂ ਕਾਮਨਾਂ ਮਿਟ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਸ਼ੋਰ-ਸ਼ਰਾਬਾ ਹੀ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।

ਅਜ਼ ਗੁਜ਼ਸਤਹਾ ਚਿ ਮੇ-ਪੁਰਸੀ ਦਹੀਂ ਦਹਿਰੇ ਖਰਾਬ॥
ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਖਾਹਦ ਗੁਜ਼ਸ੍ਤੋ ਹਮ ਗਦਾ ਖ੍ਹਵਾਦ ਗੁਜ਼ਸ੍ਤ॥

ਗੁਜ਼ਸਤਨ-ਗੁਜ਼ਰ ਜਾਣਾ,ਮਰ ਜਾਣਾ। ਚਿ-ਕੀ। ਮੇ ਪੁਰਸੀ-ਪੁਛਦਾ ਹੈਂ।