ਪੰਨਾ:ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ ਰਿਹਾ.pdf/109

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


ਨਾਲ ਲਾਇਆ ਨਾ ਜਾਵੇ । ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਥੂ ਆ ਜਾਂਦੇ । ਹੱਥਾਂ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ । ਕਈ ਵਾਰੀ ਇਤਨਾ ਛਿੜ ਪੈਂਦਾ ਕਿ ਘੰਟਿਆਂ ਬਧੀ ਰੋਂਦਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ । ਕਈ ਵਾਰੀ ਉਹ ਗਿਆ ਗਿਆ ਮੁੜਿਆ ।
ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮਾਂ ਅੰਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ । ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਸਿਵਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਦਿਸਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਸ਼ਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਬਿੱਲੂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਜਿਠਾਣੀ ਨੇ ਕੁਝ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ।
 ਸੁ ਉਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਆਪਣੀ ਜਿਠਾਣੀ ਦਾ ਬੁਰਾ ਮੰਗਦੀ ਰਹਿੰਦੀ । ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਸਾਡਾ ਬਿੱਲੂ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਹਦੋਂ ਵਧ ਸੀ । ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਰਦੀ ਤੋਂ ਬਚਾ ਕੇ ਰੱਖਣ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੂਚਨਾ ਦੇ ਰੱਖੀ ਸੀ । ਦਸੰਬਰ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸਰਦੀ ਵੀ ਅਤਿ ਦੀ ਸੀ । ਸ਼ਸ਼ੀ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਅੰਗਠੀ ਗਰਮ ਹੀ ਰਖਦੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਵੇਂ, ਇਕ ਰਾਤ ਬਿੱਲ ਨੂੰ ਸਤਾਂ ਕਪੜਿਆਂ ਵਿਚ ਲਪੇਟਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਵੀ ਠੰਢ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਹ ਠੀਕ ਤਰਾਂ ਨਾ ਆਵੇ । ਉਪਰਲੇ ਉਪਰਲੇ ਸਾਹ ਲਵੇਂ । ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਬਰਾਂਡੀ ਦੀ ਮਾਲਸ਼ ਵੀ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉੱਕਾ ਫ਼ਰਕ ਨਾ ਪਿਆ । ਮੀਹ ਵਰਦੇ ਵਿਚ ਹੀ ਮੈਂ ਛਤਰੀ ਲੈ ਕੇ ਡਾਕਟਰ ਵਲ ਤੁਰ ਪਿਆ । ਜਦ ਮੈਂ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ lਡ ਉਚੀ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤੇ ਸ਼ਸ਼ੀ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਮੇਰੇ ਕੰਨਾਂ ਤਕ ਅੱਪੜ ਗਈਆਂ | ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਬਿੱਲੂ ਦੀ ਨਬਜ਼ ਹਾਲੇ • ਰੋਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤਕਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਟੀਕੇ 1ਉਬ ਵਿਚੋਂ ਆਪਣੀ ਸਰਿੰਜ ਭਰਨ ਲਗ ਪਿਆ | ਕਹਿਣ

 
ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ ਰਿਹਾ
੧੦੯