ਪੰਨਾ:ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ ਰਿਹਾ.pdf/122

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


ਆਇਆ । ਸੁ ਉਸ ਨੇ ਚਿੱਠੀ ਰਾਜਨ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਸੁਟ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਆਪ ਘਰ ਆ ਗਈ। ਉਸ ਦੀ ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਨੀਂਦ ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਖੰਭ ਲਾ ਕੇ ਉਡ ਗਏ ਸਨ ।
ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਰਾਤ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਲੰਘਾਈ । ਸਵੇਰੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਕਾਲਜ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਘਰੋਂ ਨਿਕਲ ਤੁਰੀ । ਕਾਲਜ ਜਾਣ ਦੀ ਥਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਬਦੋ ਬਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਟਲ ਵਲ ਲੈ ਤੁਰੇ | ਰਾਜਨ, ਗੁਸਲਖ਼ਾਨੇ ਵਿਚ ਨਹਾ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਜਦੋਂ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਆਇਆ ਤਾਂ ਜਿੰਦਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬੜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ । ਜਿੰਦਰ ਨੇ ਰੋ ਰੋ ਕੇ ਰਾਜਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਭਿਓਂ ਦਿੱਤੀ । ਰਾਜਨ ਨੇ ਜਿੰਦਰ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰਾਇਆ ਅਤੇ ਦਸਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਛੇਤੀ ਹੀ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵਾਂਗਾ । ਇਥੇ ਹੀ ਆਈਡੀਅਲ ਕਾਲਜ ਵਿਚ ਮੈਂ ਹੈਡ ਆਫ਼ ਦੀ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਡੀਪਾਰਟਮੈਂਟ ਸੀਲੈਕਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ ਅਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰਜ ਲੈਣਾ ਹੈ ।
ਜਿੰਦਰ ਦੀ ਟੁੱਟ ਚੁਕੀ ਆਸ ਦੀ ਤੰਦ ਮੁੜ ਜੁੜ ਗਈ । ਕਿਸੇ ਮਿੱਠੇ ਜਿਹੇ ਭਵਿਖਤ-ਸੁਫ਼ਨੇ ਦੇ ਲੋਰ ਵਿਚ ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਦਾ ਸਮਾਨ ਬੰਨਿਆ ਅਤੇ ਸਵਾ ਬਾਰਾਂ ਵਜੇ ਮੋਟਰ ਰਿਕਸ਼ਾ ਵਿਚ ਸਮਾਨ ਰੱਖ ਉਹ ਸਟੇਸ਼ਨ ਵਲ ਚਲ ਪਏ । ਹੋਟਲ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਬਹਿਰਿਆਂ ਨੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਗਲੇ ਨਾਲ ਰਾਜਨ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ । ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਰਾਜਨ ਨੇ ਜਿੰਦਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ,"ਮੈਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਮੇਲ ਵਿਚ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰੋਂ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਆਵਾਂਗਾ । ਗੱਡੀ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੇ ਰਾਤੀਂ ਨੌਂ ਵਜੇ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਗੱਡੀ ਵਿਚ ਵੇਖਣਾ | ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਮੈਂ ਖ਼ਤ ਲਿਖ ਦਿਆਂਗਾ ।"

 

ਆਸ਼ ਹੈ ਬਾਕੀ

੧੨੪