ਪੰਨਾ:ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ ਰਿਹਾ.pdf/28

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


ਸਰਦਾਰ ਚੁਪ ਰਿਹਾ ।
ਦਸੋ ਸਰਦਾਰ ਜੀ|
"ਤੁਸੀਂ ਵੀਣਾ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਨਾ ?"
 ਸਰਦਾਰ ਦਾ ਸਿਰ ‘ਹਾਂ’ ਵਿਚ ਹਿਲਿਆ ।
ਤਾਂ ਫਿਰ ਬਗੈਰ ਕਿਸੇ ਲੁਕਾ ਦੇ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੀ ਜਾਵੋ । ਸ਼ਾਇਦ ਇਸੇ ਵਿਚੋਂ ਆਪ ਦੀ ਲੜਕੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਚ ਸਕਦੀ ਹੋਵੇ।”
ਡਾਕਟਰ ਜੀ ! ਕੀ ਦੱਸਾਂ ? ਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਸਰਦਾਰ ਦੀ ਜ਼ਬਾਨ ਨੇ ਹਰਕਤ ਕੀਤੀ ।
"ਸ਼ਰਮ ਦੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ । ਬੋਲੋ ।"
"ਦੀਪ ਸਾਡੇ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਹੈ । ਉਸ ਦੀ ਵੀਣਾ ਨਾਲ ਕੁਝ ਗਲ-ਬਾਤ ਸੀ । ਜਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਭਿਣਕ ਪਈ, ਅਸਾਂ ਵੀਣਾ ਦਾ ਉਸ ਨਾਲ ਬੋਲਣਾ ਤਾਂ ਇਕ ਪਾਸੇ ਰਿਹਾ, ਇਸ ਦਾ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣਾ ਵੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਰਦਾਰ ਜੀ ! ਹੁਣ ਰੁਪਏ ' ਚੋਂ ਛੇ ਆਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਸ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਆਪ ਦੀ ਲੜਕੀ ਬਚ ਜਾਵੇਗੀ । ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਪੁਛੀ ਜਾਵਾਂ, ਠੀਕ ਠੀਕ ਸੀ ਜਾਣਾ।
"ਪੁਛੋ ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬ ਵਲ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ।
ਜਦੋਂ ਵੀਣਾ ਅਤੇ ਕੁਲਦੀਪ ਦੀ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਹੋਈ, ਇਸ ਦੀ ਕਿੰਨੀ ਕੁ ਉਮਰ ਸੀ ?
"ਦੋ ਕੁ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ - ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਡੀ ਵੀਣਾ ਨੂੰ
ਸੋਲ੍ਹਵਾਂ ਵਰਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ । )

੨੮
 

ਇਹ ਭੁੱਖੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ