ਪੰਨਾ:ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ ਰਿਹਾ.pdf/75

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਅਗਲੀ ਭਲਕ ਯਾਰਾਂ ਵਜੇ ਉਹ ਇੰਟਰਵਿਊ ਲਈ ਹਾਜ਼ਰ ਗਿਆ । ਕੇਵਲ ਤਿੰਨ ਓਦਵਾਰ ਸਨ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਰਮੇਸ਼ ਆ ਗਿਆ । ਉਸਨੂੰ ਅਕਾਊਂਟੈਂਟ ਜਨਰਲ ਦੇ ਆਵਿਸ ਵਿਚ ਨੀਅਰ ਕਲਰਕ ਦੀ ਪੋਸਟ ਮਿਲੀ ਸੀ। ਉਹ ਇਸ ਤੇ ਵੀ ਬ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਖ਼ੁਸ਼ । ਦਸ ਤਰੀਕ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਜਾਇਨ ਕਰਨਾ ਸੀ । ਮੀਂ ਛੇ ਵਜੇ ਦੀ ਗੱਡੀ ਉਹ ਵਾਪਸ ਜਾਲੰਧਰ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ fਪਿਆਂ । ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੇ ਪੁਜ ਕੇ ਟਿਕਟ-ਘਰ ਅਗੇ ਲੱਗੀ ਭੀੜ ਵਿਚ ਸੜ ਗਿਆ । ਟਿਕਟ ਲਈ ਪੈਸੇ ਕਢਣ ਵਾਸਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਜੇਬ ਚ ਹੱਥ ਪਾਇਆ ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ । ਸ ਦੀ ਜੇਬ ਬਟੂਏ ਸਣੇ ਕੱਟੀ ਗਈ ਸੀ। ਦੋ ਮਿੰਟ ਤਾਂ ਉਹ ਕੁਝ ਚ ਵੀ ਨਾ ਸਕਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰੇ ਤੇ ਕੀ ਨਾ ਕਰੇ । ਬਗੈਰ ਸਿਆਂ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਜਾਲੰਧਰ ਤਕ ਪੁਜਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਸੋਚਣ ਲਗਾ । ਬਾਲੇ ਕੋਈ ਵਾਕਫ਼ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਹ ਕੁਝ ਝ ਫੜਾ ਲਵੇ । ਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਚਿਰ ਸੋਚਣ ਉਪਰੰਤ ਉਸ ਨੇ ਬੇ-ਟਿਕਟਾ ੧ ਸਫ਼ਰ ਕਰਨ ਦੀ ਠਾਣ ਲਈ । ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਦੇਰ ਸੀ ਕਿ ਸ ਦਾ ਦਿਲ ਦੁਣੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲਗ ਪਿਆ। ਲੱਤਾਂ ਵੀ ਬੀ ਜਾਣ ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਹੋਰ ਹੋ ਵੀ ਕੀ ਸਕਦੀ ਸੀ ? ਗੱਡੀ ਆਉਣ ਵਿਚ ਹਾਲੇ ਚੋਖਾ ਸਮਾ ਸੀ । ਗੇਟ ਤੇ ਤਾਂ 1 ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਫਲੌਰ ਦੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੇ ਜਦੋਂ ਗੱਡੀ ਰੁਕੀ ਤਾਂ ਕਰ ਟਿਕਟਾਂ ਵੇਖਣ ਚੜ੍ਹ ਆਇਆ । ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ ਹੀ ਮੇਸ਼ ਦਾ ਰੰਗ ਬੱਗਾ ਪੂਣੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਚੈੱਕਰ ਨੇ ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ ਰਿਹਾ ੭੫