ਧ੍ਯਾਇ ੮੯
੪੮੭
ਇਤਨੀ ਕਥਾ ਸੁਨਾਇ ਸ੍ਰੀ ਸੁਕਦੇਵ ਜੀਨੇ ਰਾਜਾ ਪਰੀਖ੍ਯਤ ਸੇ ਕਹਾ ਕਿ ਮਹਾਰਾਜ ਮੈਂ ਅੰਤਰ ਕਥਾ ਕਹਿਤਾ ਹੈ ਤੁਮ ਮਨ ਲਗਾਇ ਸੁਨੋ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਪੁਰੀ ਮੇਂ ਰਾਜਾ ਉਗ੍ਰਸੈਨ ਤੋ ਧਰਮ ਰਾਜ ਕਰਤੇ ਥੇ ਔ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਚੰਦ੍ਰ ਬਲਰਾਮ ਉਨਕੇ ਆਗ੍ਯਾਕਾਰੀ ਰਾਜਾ ਕੇ ਰਾਜ੍ਯ ਕੇ ਸਬ ਲੋਗ ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਧਰਮ ਮੇਂ ਸਾਵਧਾਨ ਕਾਜ ਕਰਮ ਮੇਂ ਸਗ੍ਯਾਨ ਰਹਿਤੇ ਥੇ ਔ ਆਨੰਦ ਬੈਨ ਕਰਤੇ ਥੇ ਤਹਾਂ ਏਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭੀ ਅਤਿ ਸੁਸੀਲ ਧਰਮਿ ਰਹਿਤਾ ਥਾ ਏਕ ਸਮਯ ਉਸਕੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਹੋ ਮਰ ਗਿਆ ਵੁਹ ਉਸ ਮਰੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਕੋ ਲੇ ਰਾਜਾ ਉਗ੍ਰਸੈਨ ਕੇ ਦ੍ਵਾਰ ਪਰ ਗਿਆ ਔਰ ਜੋ ਉਸਕੇ ਮੂੰਹ ਮੇਂ ਆਯਾ ਸੋ ਕਹਿਨੇ ਲਗਾ ਕਿ ਤੁਮ ਬੜੇ ਅਧਰਮੀ ਪਾਪੀ ਹੋ ਤੁਮਾਰੇ ਹੀ ਕਰਮ ਧਰਮ ਸੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੁਖ ਪਾਤੀ ਹੈ ਔਰ ਮੇਰਾ ਭੀ ਪੁੱਤ੍ਰ ਤੁਮਾਰੇ ਹੀ ਪਾਪ ਆਚਰਣ ਸੇ ਮਰਾ ਮਹਾਰਾਜ ਇਸੀ ਭਾਂਤ ਕੀ ਅਨੇਕ ਅਨੇਕ ਬਾਤੇਂ ਕਹਿ ਮਰੇ ਲੜਕੇ ਕੋ ਰਾਜ ਦ੍ਵਾਰ ਪਰ ਰਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਪਨੇ ਘਰ ਆਯਾ ਆਗੇ ਉਸਕੇ ਆਠ ਬੇਟੇ ਹੂਏ ਔ ਆਠੋਂ ਕੋ ਵੁਹ ਉਸੀ ਰੀਤਿ ਸੇ ਰਾਜ ਦ੍ਵਾਰ ਪਰ ਰਖ ਰਖ ਆਯਾ ਜਬ ਨਾਵਾਂ ਪੁੱਤ੍ਰ ਹੋਨੇ ਕੋ ਹੂਆ ਤਬ ਵੁਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਉਸੈਨ ਕੀ ਸਭਾ ਮੇਂ ਜਾਇ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕੇ ਸਨਮੁਖ ਖੜਾ ਹੋ ਪੁੱਤ੍ਰ ਕੇ ਮਰਨੇ ਕਾ ਦੂਖ ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਰੋ ਰੋ ਯੋਂ ਕਹਿਨੇ ਲਗਾ ਕਿ ਧਿਕਾਰ ਹੈ ਰਾਜਾ ਔ ਇਸਕੇ ਰਾਜ੍ਯ ਕੋ ਪੁਨਿ ਧਿਕਾਰ ਹੈ ਉਨ ਲੋਗੋਂ ਕੋ ਜੋ ਇਸ ਅਧਰਮੀ ਕੀ ਸੇਵਾ ਕਰਤੇ ਹੈਂ ਔਰ ਧਿਕਾਰ ਮੁਝੇ ਜੋ ਇਸ ਪੁਰੀ ਮੇਂ ਰਹਿਤਾ ਹੂੰ ਜੋ ਇਨ
