ਪੰਨਾ:ਬੁਝਦਾ ਦੀਵਾ.pdf/81

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਹ ਸਫ਼ਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ


ਸ੍ਰੀ ਮਤੀ ਤਿਯੇਨ ਓਸੇ ਸਮੇਂ ਬੈਠਕ ਵਿਚ ਆਈ ਤੇ ਓਸ ਨੇ ਓਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਚਦਿਆਂ ਹੋਇਆ ਪੁੱਛਿਆ-“ਕਿਉਂ ਜੀ, ਤੁਸੀ ਠੰਡੇ ਹਾਉਕੇ ਕਿਉਂ ਭਰ ਰਹੇ ਹੋ ? ਤੇ ਨਾਲੇ ਇਹ ਪੱਖਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿੱਥੋਂ ਮਿਲਿਆ ਹੈ ?"

ਏਸ ਤਰਾਂ ਦੀ ਪੁੱਛ ਕਰਨ ਤੇ ਚੋਯਾਂਗ ਨੇ ਕਬਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਕਹਿ ਸੁਣਾਈ । ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਦਿਆਂ ਹੀ ਸ੍ਰੀ ਮਤੀ ਤਿਯੇਨ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਘ੍ਰਿਣਾ ਦੇ ਭਾਵ ਆ ਗਏ ਤੇ ਜਦੋਂ ਕਹਾਣੀ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਬੜੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਓਸ ਵਿਧਵਾ ਨੂੰ ਔਰਤ ਜਾਤੀ ਲਈ ਕਲੰਕ ਦਸਿਆ। "ਕਿਸੇ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਗੱਲ ਦਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲਗ ਸਕਦਾ ।" ਓਸ ਨੇ ਚੀਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿਧ ਲੋਕ-ਅਖਾਣ ਦੋਹਰਾਇਆ |

ਏਸ ਅਖਾਣ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੀ ਮਤੀ ਤਿਯੇਨ ਨੇ ਇਹ ਮਤਲਬ ਕਢਿਆ ਕਿ ਓਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਓਸ ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕੀਤਾ ਹੈ । ਉਹ ਘਬਰਾ ਕੇ ਬੋਲੀ-“ਤੁਸੀ ਉਸ ਨੀਚ ਤੇ ਬੇਸ਼ਰਮ ਵਿਧਵਾ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਦੇ ਕੇ ਸਭ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਿਸ ਤਰਾ ਦੋਸ਼ ਥੱਪ ਸਕਦੇ ਹੋ ? ਸਭ ਇਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਥੋੜੀਆਂ ਹੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ । ਮੈਨੂੰ ਹੈਰਾਨੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਜਿਹੇ ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਹੋਰ ਭੈਣਾਂ ਨਾਲ ਅਜਿਹੀ ਬੇ-ਇਨਸਾਫ਼ੀ ਕਿਉਂ ਕਰਦੇ ਨੇ ?"

ਪਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ- “ਸ੍ਰੀ ਮਤੀ ਜੀ ਨਾਰਾਜ਼ ਕਿਉ ਹੋ ਗਏ ? ਹਾਂ ਭਲਾਂ ਇਹ ਤਾਂ ਦਸੋ ਕਿ ਜੇ ਮੈਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਤੁਸੀ ਆਪਣੀ ਇਸ ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਨਾ ਸਹੀ ਸਿਰਫ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤਕ ਹੀ ਵਿਧਵਾ ਰਹਿ ਸਕੋਗੇ ?"

ਪਤਨੀ ਬੋਲੀ-"ਇਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਵਜ਼ੀਰ ਜਿਸ ਤਰਾਂ ਦੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਖਿਦਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ ਵਫਾ-

ਸਤੀ ਵਿਧਵਾ
੮੩