ਪੰਨਾ:ਮਸੀਹੀ ਮੁਸਾਫਰ ਦੀ ਜਾਤ੍ਰਾ.pdf/49

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ
47

________________

ਉਸੇ ਪਲ ਉਸ ਪਹਾੜ ਵਿਚੋਂ ਜਿਹਦੇ ਹੇਠ ਵਿਚਾਰਾ ਮਸ਼ੀਹੀ ਖਲੋਤਾ ਸੀ, ਬਾਣੀ ਅਰ ਅੱਗਨਿਕਲੀ ਜੋ ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਓਹ ਦੇ ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਅਰ ਸਾਹ ਸੁਕ ਗਿਆ । ਉਹ ਬਾਣੀ ਇਹ ਸੀ ਭਈ ਧਿਰਕਾਰ ਅਤੇ ਵਿਟਕਾਰ ਹੈ ਉਨਾਂ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਜੇਹੜੇ ਆਪਣੀ ਕਰਨੀ ਉਤੇ ਆਸ਼ਾ ਭਰੋਸਾ ਰਖਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਕਿ ਹਰਕੇਈ ਜੋ ਸ਼ਰਾਦੀ ਪੋਥੀ । ਦੇ ਲਿਖੇ ਹੋਏ ਬਚਨਾਂ ਦੇ ਉਤੇ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਵਿਟਕਾਰਿਆ ਹੋਆ ਹੈ 11 (ਲਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ੩-੭ . ਹੁਣ ਮੱਤੇ ਬੋ ਬਿਨਾ ਮਸੀਹੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਹੀਂਰੱਖੀ, ਅਤੇ ਕੁਰਲਾ ਕੁਰਲਕੇ ਰੋਣ ਲਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਘੜੀ ਨੂੰ ਫਿਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਲੱਗਾ ਜਿਹਦੇ ਵਿੱਚ ਓਹ ਸੇਬਾਰੀ ਬੁਧਿ ਮਾਨ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਓਹ ਦੀ ਮੱਤ ਮੰਨਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੱਖਾਂ ਮੂਰਖਾਂਦਾ ਮੂਰਖ ਆਖਣ ਲੱਗਾ ਓਹ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂਬੀ ਡਾਢਾ ਗਜਿਆਮਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਭਈ ਉਸ ਲੁੱਟੇ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰੀਰਕ ਦਲੀਲਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਜਿਆ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਜੋ ਮੈਂ ਸਿਧੇ ਰਾਹ ਨੂੰਛੱਡਿਆ, ਦੀ