ਪੰਨਾ:ਵਸੀਅਤ ਨਾਮਾ.pdf/117

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


ਕਰ ਸਕਿਆ । ਸੋਚਦਾ-ਕੇਹੜੀ ਏਨੀ ਜਲਦੀ ਪਈ ਏ ? ਜਦੋਂ ਜੀ ਕਰੇਗਾ, ਉਦੋਂ ਮੁੜ ਆਵਾਂਗਾ। ਰਜਨੀ ਦੇ ਸਾਮਨੇ ਗੁਬਿਦ ਲਾਲ ਅਪਰਾਧੀ ਸੀ, ਏਸੇ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਦਿਖਾਨ ਦਾ ਹੌਂਸਲਾ ਨ ਪਿਆ। ਉਹ ਕਿਸੇ ਗਲ ਦਾ ਵੀ ਨਿਸਚਾ ਨ ਕਰ ਸਕਿਆ । ਜੇਹੜੇ ਰਸਤੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਸੇ ਰਸਤੇ ਚਲਿਆ ਗਿਆ । ਫਿਕਰਛਡ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਤੇ ਦਸੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਜਾਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਰਾਣੀ ਦੀ ਯਾਦ ਆ ਗਈ ।


 

ਇਕਤੀਵਾਂ ਕਾਂਡ

ਹਰਿੰਦਰਾ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਖਬਰ ਆਈ ਕਿ ਗੁਬਿੰਦ ਲਾਲ ਦੀ ਮਾਤਾ ਰਾਜੀ ਖੁਸ਼ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਹੈ। ਰਜਨੀ ਕੋਲ ਕੋਈ ਚਿਠੀ ਨਹੀਂ ਆਈ । ਅਭਿਮਾਨ ਵਸ ਰਜਨੀ ਨੇ ਵੀ ਕੋਈ ਚਿਠੀ ਨਾ ਪਾਈ।
ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਲੰਘਿਆ, ਦੂਸਰਾ ਲੰਘਿਆ, ਤਾਂ ਚਿਠੀਆਂ ਔਨ ਲਗੀਆਂ। ਇਕ ਦਿਨ ਸਮਾਚਾਰ ਆਇਆ ਕਿ ਗੁਬਿੰਦ ਲਾਲ ਕਾਂਸ਼ੀ ਤੋਂ ਘਰ ਵੱਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ।
ਸੁਣ ਕੇ ਰਜਨੀ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਗੁਬਿੰੰਦ ਲਾਲ ਮਾਤਾ ਜੀ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਕਿਤ ਹੋਰਥੇ ਚਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ । ਰਜਨੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ ਘਰ ਆਏਗਾ।
ਰਜਨੀ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਨਾਲ ਰਾਣੀ ਦੀ ਖਬਰ ਲੈਣ ਲਗੀ । ਰਾਣੀ ਖਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਕੋਂਦੀ ਹੈ, ਨਹੋਂਦੀ ਹੈ,ਧੋਂਦੀ ਹੈ-ਇਸ ਦੇ ਸਿਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਖਬਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਇਕ ਦਿਨ ਸੁਨਣ ਵਿਚ ਆਇਆ ਕਿ ਰਾਣੀ ਬੀਮਾਰ ਹੈ, ਘਰ ਵਿਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ

੧੧੬