ਪੰਨਾ:ਸਭਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ.pdf/390

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਹ ਸਫ਼ਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ
(੩੮੮)

ਆਗੇ॥ ਰਤੀ ਰਤੀ ਕਾ ਹੋਇ ਹੈ ਨਿਰਨਾ॥ ਸਮਝ ਦੇਖ ਨਿਸਚੇ ਕਰ ਮਰਨਾ ॥੨੬॥ ਕੰਟਕ ਊਪਰ ਚਲ ਹੈ ਭਾਈ ॥ ਤਾਂਤੇ ਥੰਮਨ ਸੋਂ ਲਪਟਾਈ॥ ਐਸੇ ਤ੍ਰਾਸ ਜਾਨ ਨਿਸਤਰਨਾ॥ ਸਮਝ ਦੇਖ ਨਿਸਚੇ ਕਰ ਮਰਨਾ॥੨੭॥ ਕਬਹੂੰ ਕਹੂੰ ਦੂਖ ਨਾ ਦੀਜੈ ॥ ਅਪਨੀ ਘਾਤ ਆਪ ਕਿਉਂ ਕੀਜੈ॥ ਬਾਰੰਬਾਰ ਚਉਰਾਸੀ ਫਿਰਨਾ ॥ ਸਮਝ ਦੇਖ ਨਿਸਚੇ ਕਰ ਮਰਨਾ॥੨੮॥ ਜੋ ਬੀਜੈ ਲੁਣੀ ਐਗਾ ਸੋਈ ॥ ਸੁਧਾ ਪਾਨ ਕਿਉਂ ਬਿਖ ਫਲ ਹੋਈ ॥ ਇਹੈ ਬਿਚਾਰ ਅਸ਼ੁਭ ਸੋਂ ਡਰਨਾ॥ ਸਮਝ ਦੇਖ ਨਿਸਚੇ ਕਰ ਮਰਨਾ॥੨੯॥ ਭੋਜਨ ਕਰੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਸੇ ਜੋਊ ॥ ਗੁਰੂ ਸਿੱਖ ਭਾਵੈ ਕਿਨ ਕੋਊ ॥ ਅਪਨੀ ਕਰਨੀ ਪਾਰ ਉਤਰਨਾ ॥ ਸਮਝ ਦੇਖ ਨਿਸਚੇ ਕਰ ਮਰਨਾ ॥ ੩੦॥ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਵੈਰੀ ਘਰ ਮਾਹੀਂ॥ ਔਰ ਕਹੂੰ ਵੈਰੀ ਕੋ ਨਾਹੀਂ ॥ ਰਾਤ ਦਿਵਸ ਇਨਹੀ ਸੋਂ ਲੜਨਾ ॥ ਸਮਝ ਦੇਖ ਨਿਸਚੇ ਕਰ ਮਰਨਾ॥੩੧॥ ਮਨ ਕੋ ਡੰਡ ਬਹੁਤ ਬਿਧਿ ਦੀਜੈ॥ ਯਾਹੀਦਗ਼ਾ ਬਾਜ ਬਸ ਕੀਜੈ ॥ ਔਰ ਕਿਸੀ ਸੋਂ ਨਾਹੀਂ ਡਰਨਾ ॥ ਸਮਝ ਦੇਖ ਨਿਸਚੇ ਕਰ ਮਰਨਾ ॥੩੨॥ ਜਿਨਕੇ ਰਾਗ ਦ੍ਵੈਖ ਕਛੁ ਨਾਹੀਂ ॥ ਬ੍ਰਹਮ ਬਿਚਾਰ ਸਦਾ ਉਰ ਮਾਹੀਂ॥ ਉਨ ਸੰਤਨ ਕੇ ਗਹੀਏ ਸਰਨਾ॥ ਸਮਝ ਦੇਖ ਨਿਸਚੇ ਕਰ ਮਰਨਾ ॥ ੩੩ ॥ ਕਾਚਾ ਪਿੰਡ ਰਹਿਤ ਨਹੀਂ ਦੀਸੈ ॥ ਯੇਹੀ ਹੈ ਹਮ ਜਾਨਯੋ ਬੀਸੈ॥ ਹਰਿ ਸਿਮਰਨ ਕਾਹੂੰ ਨ ਬਿਸਰਨਾ॥ ਸਮਝ ਦੇਖ ਨਿਸਚੇ ਕਰ ਮਰਨਾ ॥੩੪॥ ਜੇ ਤੂੰ ਸ੍ਵਰਗ ਲੋਕ ਚਲ ਜਾਵੇ॥ ਉਹੀ ਠੌਰ ਪੁਨਿ ਰਹਿਨ ਨ ਪਾਵੇ ॥ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਹੂੰ ਤੇ ਗਿਰ ਪਰਨਾ ॥