ਪੰਨਾ:ਸ਼ਰਾਬ ਕੌਰ.pdf/62

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

੫੪ਲਏ।ਖੂਹਦੇਦੁਆਲੇ ਉਮੀਲਜਦੇ ਦੋਵਦੇਕੇ ਅਧੀ ਅਪੈਪੋਸਤੀ ਦੋਵੈ ਸਿਰੇ ਲੈਕੇ ਲਰੈਜੋਲਾਉਦ ਤੇਤਦੀਣੀਦੇਦਭਾਂਵੇ ਬੈਚਲਣਨੂੰ ਇਨੇ ਤਕਣਕਆ ਗਈ।ਪਿਕ ਵਿਚਹੱਲੌਢਾਵੇਲਾ ਹੋ ਗਿਆ | ਦਿਨ ਦਢਾਅਵਸ਼ੋ ਆਉਦੀ।ਇਕ ਪੋਸਤੀਦੀਪਿ ਖੁਲ ਗਈ, ਛਾਦੇਖਕੇ ਝੁਕਉਠਿਆ 'ਬੁਲਓਏ ਰਾਓ ਬਸ,ਖੂਹਢਾਵੇਂ ਅਰਰੀਆਜੇ ਸਕੂਨਾਨੇ ਜਲੰਡ ਦਿਤੀ ਬਡੋ ਸੈਨਹੋਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਕਰਨਗੇ ਇਹ ਉਪੋਸਤੀਆਂ ਕਿਥੂਹਵਾਂ ਲੈ ਆਂਦਾ। ਇੱਹ ਮਹਾਤਮਾਫੇਰਘੋੜੀ ਚੜੈgਦ ਤੁਪਏ ) ਮਲਕੀਰਜੁ ਗਾਹੜੀਆਈਗ0 - ਉਲਗੇ। ਪੋਸਤਾ ਦਿਲੰਦੇਤਾ ਤੇਰਾਂਨੇਮਈਬੂਟਾ ਲਖ ਰੁਪੈ ਦੀਪਿਕਜੁਦੇਨਾਏ ਕੈਰੁਪੈਦਝੂਹ॥ ਇੰਨੇਕ ਏਕ ਰੋਲਾਉbਆਪੋਸਤੀਜੀਵਚ ਘੇਰੋ ਗਏ,ਅਪਚਣਯੂਰੀਆ,ਘੋੜੀਦਾ ਮੁੰਹ ਵੋਹਰੋਆ,ਜੇ ਡਾਹਗਏ ਸਨ ਉਸੇਰਾ ਮੁਖੀ . ਦਿ) ਦਿੱਨਬੇੜਾਵਹਗੇਆਸੀ, ਕੁਝ ਅੰਮਲ ਦੀਦੇਦੇ. ਸਣ ਲਗੀ। ਭਾਵੇਂ ਪੋਸਡ ਪਲੇਸੀ,ਪਰ ਉਹੋਵੇ ਪੀਲਾਚਾਰੜੇ,ਉਦਾਂ ਕਦੇ ਦੁਧਦੀਆਂ ਡੀਅਨ ਤੁਰੋ ) ਦਿਲਪਣਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਸਾਦੇ ਸ਼ਹਵੀਂ ਦਿੱਸਣਲਰ ਆਰ ਸੇਰਾਹੀ ਭੋਲੇਆਏਲਨਗਰ ਦਾ ਨਾਉ ਕੀਤੇ ਉਸਨੈਕੇ ਪੋਸੜਾਂ = --

Akwl

k - Digitized by Panjab Digital Library / www.paniabdigilib.org