ਪੰਨਾ:ਸਿੱਖ ਤੇ ਸਿੱਖੀ.pdf/65

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


ਓਹ ਅੰਤਲੀ ਤੁਕ “ਨਦਰੀ ਪਵੈ ਅਕਿਰਤਘਨ ਮਤ ਹੋਇ
ਵਿਣਾਸ" ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਯਾਦ ਕਰਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਨ
ਜਾਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸਹਿਮ ਪਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
ਲਫਜ਼ੀ ਤੁਕਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਅਸੀਂ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਪੁਰਾਣਿਕ ਤੇ
ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੁਕਾਂ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ-
"ਰੋਵਹਿ ਰਾਮ ਨਿਕਾਲਾ ਭਇਆ ॥
ਸੀਤਾ ਲਛਮਨ ਵਿਛੜ ਗਇਆ ॥
ਰੋਵਹਿ ਦਹਸਿਰ ਲੰਕ ਗਵਾਇ ॥
ਜਿਨ ਸੀਤਾ ਆਂਦੀ ਡਉਰੂ ਵਾਇ ॥"
ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਵਾਰ ਦੀਆਂ ਕਈ ਪਉੜੀਆਂ ਤੇ
ਤੁਕਾਂ ਦੀਆਂ ਬਣ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ । ਏਹ ਮੂਰਤਾਂ ਹਿੰਦੂ ਸਿਖ ਮਿਲਾਪ
ਵਾਸਤੇ ਵੀ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਦੇ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੁਕਾਂ ਵੀ ਵੇਖੋ-
“ਅਸੰਖ ਗਲ ਵਢਿ ਹਤਿਆ ਕਮਾਹਿ ॥
ਅਸੰਖ ਪਾਪੀ ਪਾਪ ਕਰ ਜਾਹਿ ॥"
ਅੱਜ ਤੋਂ ਪੰਜ ਸੌ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਖਿੱਚੀ ਹੋਈ ਹੈ ।
ਜਦੋਂ ਧਾਵੀ ਹੋ ਦੇ ਤੇ ਲੁਟ ਮਾਰ ਕਰਕੇ ਜਰਵਾਣ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਸਨ । ਬਾਬਰ
ਦੇ ਕਹਿਰ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਏਸ ਤਕ ਵਿਚ ਵੇਖੋ-
"ਏਤੀ ਮਾਰ ਪਈ ਕਰਲਾਣੇ ਤੈ ਕੀ ਦਰਦ ਨਾ ਆਇਆ ॥"
ਬਾਬਰੀ ਦਲ ਕਟਾ-ਵਢ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਲੋਥਾਂ ਤੇ ਤੜਫਦੇ ਧੜ ਪਏ
ਹੋਣ ਤੇ ਸਾਹਿਬ, ਸਾਈਂ ਪਾਸੋਂ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਲਹਿਜੇ ਵਿਚ ਪਛ ਰਹੇ ਹੋਣ ।
ਸਾਰਾ ਸ਼ਬਦੋਂ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਪੂਰਾ ਇਤਿਹਾਸ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤਸਵੀਰ
ਅਣੋਖੀ ਬਣਦੀ ਹੈ ਏਹੋ ਜਿਹੀ ਤਸਵੀਰਵਿਚੋਂ ਕਈ ਭਾਵ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ ।
ਗੁਰੂਨਾਨਕ ਦੇਵ ਦੀ ਗਰੀਬਾਂ ਨਾਲ ਹਮਦਰਦੀ ਚੋ ਚੋਂ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਏਸ ਤੁਕ
੬੭